Sander van der Eijk (coach, trainer en internationaal scheidsrechter)

“Onder druk val je terug op je oude patronen. Juist daar valt de winst te halen.”

Weinig financials ruilen de spreadsheet in voor een fluitje in een stadion met vijftigduizend toeschouwers. Sander van der Eijk deed het. Hij begon zijn loopbaan als financial, groeide door tot business controller en bouwde tegelijk aan een carrière als scheidsrechter in het betaalde voetbal, inmiddels tot op internationaal niveau. Toen twee jonge kinderen, een internationale topsport en een veeleisende baan tegelijk om aandacht vroegen, koos hij een derde pad. Vandaag begeleidt hij financials en sporters bij precies de vraag waar hij zelf jaren mee worstelde: hoe houd je regie onder druk?

Zijn verhaal is er een van bewuste afslagen. Van de harde cijfers naar het menselijke, en van vaste zekerheid naar het diepe. En juist daarom raakt het financials. “Ik ben opgegroeid in cijfers, structuur en analyse. Thuis, op school en op mijn werk. Pas later leerde ik luisteren naar gevoel en intuïtie. Dat was een openbaring.”

Opgeleid in cijfers, gedreven door mensen

Sander verkoos bewust bedrijfseconomie boven commerciële economie aan de Hogeschool van Amsterdam, omdat er wat hem betreft meer uit te halen viel. Een minor beleggen en een stage bij een private bank toonden hem een wereld die hij boeiend vond, maar die niet de zijne was. Bij de splitsing tussen controlling en accountancy hoefde hij niet lang na te denken: controlling, ook vanwege de mensen die hij daar tegenkwam.

Daar bovenop koos hij nog een zijstap: bestuurskunde, dieper het sociale domein in. “Naast de leuke spreadsheets vond ik het werken met mensen eigenlijk het mooiste. Die combinatie maakt het vak.” Het is de rode draad door alles wat volgt. Telkens als hij van dat menselijke wegdreef, verloor hij energie.

Zeven jaar bouwen op de schouders van anderen

Bij Blue Sky Group werkte hij zich op van stagiair naar juniorcontroller en business controller. Altijd in deeltijd, om ruimte te houden voor studie en sport. “Ik kwam er echt binnen als studentje. En ik heb er alles geleerd.” Vooral van de seniore collega’s. “Zij leerden me de knepen van het vak. Schrijven, interviewen, overzicht creëren. Dat gebruik ik nog steeds.”

Na zeven jaar was hij daar uitgegroeid. “Ik blijf niet hetzelfde doen om het te doen. Daar haal ik geen energie uit.” Tijd voor een sprong.

In het diepe, met corona als vuurdoop

Via een detacheerder stapte hij in het diepe, als interim finance manager bij een bedrijf dat veiligheidsonderdelen van vliegtuigen onderhoudt. Boven zijn niveau, dacht hij, maar hij besloot het al doende te leren. Een CFO nam hem mee en bracht hem het echte werk bij: boekhouden, afsluiten, rapporteren en zelfs leidinggeven. Toen sloeg corona toe. Grote klanten betaalden opeens veel later en er ontstond meteen een cashflowprobleem. Samen troffen ze maatregelen, vroegen subsidies aan en Sander pakte er HR en facilitair bij. “Het was een gekkenhuis, en zo leerzaam. Volledig out of comfort.”

Daarna werd hij corporate controller: consolidaties en jaarverslagen. Vakkundig werk, maar met minder vuur. “De business ingaan, naar producten kijken, samen iets verbeteren: dat vond ik veel leuker.” Opnieuw kreeg hij bevestiging waar zijn energie vandaan komt.

Ondertussen groeide de scheidsrechter

Terwijl zijn financiële loopbaan zich ontvouwde, klom hij gestaag op het veld. In 2016 floot hij zijn eerste wedstrijd in het betaalde voetbal, in april 2019 debuteerde hij in de Eredivisie en in 2022 werd hij internationaal. Inmiddels floot hij tot en met de Europa League. Zijn droom, bewust een droom en geen doel, is de hymne van de Champions League. “Dat komt nu ineens heel dichtbij. Dat is heel gek.”

En juist daar leerde hij wat financials nu van hem leren: presteren onder druk. Reflecteren, je laten spiegelen en steeds opnieuw de grens van je comfortzone opzoeken.

Bij de politie leerde hij schakelen

Voor meer vastigheid naast zijn sport stapte hij als business controller over naar de politie. In zekere zin een oude wens, want ooit wilde hij het uniform in. De combinatie klopte: werken bij de politie, in de finance, met de flexibiliteit die zijn topsport vroeg. Hij begon in coronatijd, volledig vanuit huis. “De eerste maanden voerde ik dertig, veertig kennismakingsgesprekken, digitaal. Iedereen had contacthonger.”

Hij ruilde een resultaatgerichte wereld in voor een omgeving die meer op overleg en netwerk draaide. “Daar krijg je minder snel dingen voor elkaar. Andere dingen zijn belangrijk. Daar moet je je aan aanpassen.” Eén patroon rondom waar hij energie uit haalt, viel hem steeds op: bij bijna elke werkgever was er iemand die hem inspireerde en meenam. “Dat zijn er maar een paar in een leven, maar zij bepaalden mijn keuzes. Ik wil geïnspireerd worden.”

De moeilijkste stap: durven loslaten

Rond 2021 volgde Sander een vierdaagse en later een coachopleiding. Twee kinderen, een internationale carrière en werken op afstand dwongen een keuze af. “Wat wil ik nou?” Tijdens zijn ouderschapsverlof nam hij het besluit dat het zwaarst voelde: zijn vaste baan opgeven. “Het allermoeilijkst was die zekerheid loslaten. Want ik voelde me loyaal.”

Het bleek vooral een gevecht met zichzelf. “Toen ik het besluit nam, viel de reactie enorm mee.” Dat hij het aandurfde, kwam door de zekerheid die hij in stilte had opgebouwd: tien jaar lang, stap voor stap, naar de top in zijn sport. “Dat moet ook. Je weet nooit hoelang het duurt.”

Regie onder druk: een niche die hij zelf schiep

Na de coachopleiding wist hij het: dit wil ik doen. Hij begon voor zichzelf, zonder groots plan. Coaching, training en af en toe een lezing, voor financials en sporters. “Je kunt iedereen begeleiden, dus begeleid je niemand. Toen ik scherp had voor wie ik er ben, ging het pas leven.” De combinatie maakt hem uniek. “Ik zoek een plek waar ik echt van toegevoegde waarde ben.”

Coaching is bij hem geen recept van hoe hij het zelf deed. “Het gaat om reflecteren. Wie ben jij, hoe ga jij met dingen om, wie ben je geworden? Dat begrijpen is de sleutel om keuzes te maken en te groeien.”

Wat hij bij financials ziet, en waarom het telt

In zijn trajecten keren dezelfde patronen terug, en financials herkennen ze meteen. Prestatiedruk voorop. “We moeten allemaal maar van alles bereiken. We zijn continu bezig onszelf te verbeteren, wat veronderstelt dat we niet goed genoeg zijn.” Hij leerde het anders te bekijken. “Dingen zijn al goed, en het is hier ook oké. Die balans heeft me enorm geholpen.”

Daarnaast leven veel mensen vooral in hun hoofd: denken, piekeren, malen. “Zit ik veel op mijn telefoon, dan onderdruk ik mijn emoties. En die komen later gewoon terug.” Zijn boodschap aan een doelgroep die groot werd in het concrete en analytische: geef gevoel en menselijkheid meer ruimte. Niet als softe bijzaak, maar omdat het werkt. “Als het even niet aangenaam is, is het niet aangenaam. Daar moet je doorheen. Geef je het geen aandacht, dan los je het ook niet op.”

Van problemen oplossen naar problemen onderzoeken

Vroeger had Sander op elk probleem meteen een oplossing. Nu draait hij de vraag om. “Waarom is het überhaupt een probleem? En welke houding heb je ertegenover?” In zijn coaching lost hij problemen niet op, hij onderzoekt ze, en kijkt naar de persoon eronder.

Vaak stuit hij op de innerlijke criticus. “Iedereen heeft een innerlijke criticaster die non-stop meepraat en zowat alles afkeurt wat je doet. Met oefening word je je daarvan bewust en krijg je er grip op.” Ook met kritiek van buiten ging hij scherper om. Meningen buiten zijn vertrouwde kring laat hij bewust los. “Dat gaf me enorm veel rust.” Naar zijn naaste kring luistert hij juist goed. “Daar mag het schuren. En mijn strengste criticus ben ik meestal zelf.”

Zoek de wrijving op

Waarom de één onder druk groeit en de ander vastloopt, vangt Sander niet in één formule. Maar het mechanisme uit de topsport kent hij goed. “Zonder druk gaat alles makkelijk. Maar als het erop aankomt, val je terug op oude patronen die soms niet werken.” Spiegelen helpt, door een coach of door jezelf.

Zijn eigen voorbeeld: onder hoge druk ging hij harder praten tegen spelers en werd hij onrustig, wat anderen voelden. “Toen ik dat doorhad, ben ik echt gaan trainen om rustiger te worden.” Zijn advies: zoek die wrijving bewust op. “Een nieuwe stap voelt oncomfortabel. Maar dat hoort erbij. Loopt iets fout, dan is het niet mislukt. De volgende keer heb je meer ervaring.”

Blijf hongerig, maar geniet

Bij alle ambitie hoort voor Sander een tweede beweging, die hij financials en sporters op het hart drukt. “Ik ben ambitieus en stel doelen. Maar de laatste tijd geniet ik echt van wat ik al heb en waar ik vandaan kom.” Te vaak hoort hij mensen achteraf zeggen dat ze er meer van hadden moeten genieten. “Kijk ik naar waar ik geweest ben en wat ik heb gedaan, dan mag je daar trots op zijn. Het is goed om dat af en toe te beseffen.”

Hongerig blijven mag, maar niet ten koste van het nu. “In flow zit je in het nu. Dat geeft energie.” Zijn onderneming laat hij bewust rustig groeien, naast zijn topsport. “Dit is voor later. Zo houd ik ruimte om te ontdekken en vooral om te leren.” De rode draad door alles heen: laat je inspireren, stap steeds uit je comfortzone en blijf jezelf leren kennen. “En wees tevreden met het nu. Het is niet goed of fout, het is een andere manier van kijken.”